"Μαύρο & Κόκκινο"

Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό

Πορεία Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκη 2014

Απ’ το Πολυτεχνείο του ’73 το σύνθημα μας είναι
kato_h_eksoysiafhfcyk

Ο περίφημος «κύκλος της Μεταπολίτευσης» αναζητά ένα κλείσιμο. Γνωρίζουμε πολύ καλά όμως ότι για να κλείσει ένας κύκλος, πρέπει να φτάσουμε πάλι στην αρχή του, κι αυτό σημαίνει να ανακαλύψουμε και πάλι την ΕΞΕΓΕΡΣΗ. Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός της «δημοκρατικής» διαχείρισης αφού έσπειρε αυταπάτες ψεύτικης ευημερίας σήμερα θερίζει τους καρπούς της ιδιώτευσης, της αλαζονείας, του μίσους. Οι συνθήκες διαβίωσης συνεχώς δυσχεραίνουν για τους εκμεταλλευόμενους και οι λόγοι καταπίεσης διαρκώς αυξάνουν. Οι άνεργοι παρελαύνουν κατά εκατομμύρια, οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι, η κοινωνία στερείται ακόμη και τα στοιχειώδη (υγεία, παιδεία). Οι αποκλεισμοί εντείνονται ενώ οι μετανάστες στοιβάζονται σαν κρέατα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι ναζί επιχειρούν να αποτελέσουν την συμπληρωματική εφεδρεία του κράτους. Πρόσφατα τόλμησαν μια ακόμη δημόσια εμφάνιση στη Δυτική Θεσσαλονίκη προσπαθώντας να προσεγγίσουν τον σημαντικό χώρο της εκπαίδευσης, για να πάρουν για άλλη μια φορά την απάντηση του μαχόμενου αντιφασιστικού κινήματος. Η κυβέρνηση βρισκόμενη σε κρίση προσπαθεί να εντείνει τους μηχανισμούς ελέγχου και καταστολής σε όλα τα επίπεδα καθώς όταν τα καρότα τελειώνουν τα μαστίγια περισσεύουν. Από αυτή τη στρατηγική δεν θα μπορούσε να εξαιρείται ο χώρος των πανεπιστημίων.

Οι μάσκες έπεσαν…

Τα εντεταλμένα πιόνια του κράτους στα πανεπιστήμια κηρύττουν πενθήμερο(!) λοκ-άουτ με απώτερο στόχο το χάϊδεμα στα αυτιά των ακροδεξιών. Στοχοποιούν τον ίδιο τον συμβολισμό της εξέγερσης και επιχειρούν να απαγορεύσουν τον εορτασμό της 17ης Νοέμβρη εξαπολύοντας νέο κύμα καταστολής ενάντια στο φοιτητικό κίνημα και στους αγωνιζόμενους. Πέρα από τους συναισθηματισμούς και τις ευαισθησίες περί αλόγιστης βίας, το ξαμόλυμα των σκυλιών των ΜΑΤ στα πανεπιστήμια δείχνει με εμφατικό τρόπο ότι το κοινωνικό συμβόλαιο της Μεταπολίτευσης έχει διαρραγεί προ πολλού.
Στην Αθήνα, δυνάμεις της αστυνομίας βρίσκονται έξω από την Νομική και την ΑΣΟΕΕ, προκειμένου να εμποδίσουν την είσοδο φοιτητών που θέλουν να πραγματοποιήσουν Γενικές Συνελεύσεις στις σχολές τους. Το απόγευμα της ιδίας μέρας διεξάγεται πορεία από φοιτητικούς συλλόγους, η οποία χτυπιέται απρόκλητα από τα ΜΑΤ έξω από το Πολυτεχνείο. Αντίστοιχα την ίδια μέρα, στη Θεσσαλονίκη, φοιτητές του ΠΑ.ΜΑΚ εν μέσω πρυτανικών απειλών αναγκάζονται να διεξάγουν συνέλευση σε αμφιθέατρο με κατεβασμένο τον γενικό.

Στο Α.Π.Θ. ο πρύτανης Μήτκας έχει βαλθεί να επιβεβαιώσει τις εξαγγελίες του περί «συγυρίσματος» του Πανεπιστημίου (αποκλεισμός φοιτητών από συνεδριάσεις της Συγκλήτου, εδραίωση της αστυνομικής παρουσίας εντός campus, σεκιούριτι με αλεξίσφαιρα γιλέκα, κατέβασμα αφισών πολιτικού περιεχομένου κ.α.) με τελευταίο ανδραγάθημα, το ξήλωμα του πομπού εκπομπής στα FM, που χρησιμοποιούσε το ελεύθερο κοινωνικό ραδιόφωνο 1431am. Από την σκοπιά μας αρνούμαστε να επικεντρωθούμε στα συγκεκριμένα πρόσωπα της επικαιρότητας (μπαίνοντας σε μια λογική διάκρισης των πρυτάνεων σε «καλούς» και «κακούς») και στοχεύουμε στον ίδιο το θεσμό. Αντιλαμβανόμαστε τις πρυτανικές αρχές ως έναν θεσμό που διαιωνίζει τις εξουσιαστικές σχέσεις και προωθεί λογικές ανισότητας εντός του πανεπιστημίου. Σε κοινό προσανατολισμό με την υπάρχουσα ιεραρχική δόμηση της κοινωνίας βλέπουμε την σχέση πρύτανη-φοιτητή σαν μια ακόμη δικλείδα εδραίωσης της σχέσης-κράτους και ως τέτοια την αντιμαχόμαστε.

Η βίαιη καταστολή προς τα αγωνιζόμενα κομμάτια του φοιτητικού κόσμου δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Αποτελεί μέρος της ευρύτερης κρατικής στρατηγικής που στοχεύει να σιγήσει κάθε κραυγή αντίστασης και ανυπακοής επιβάλλοντας το κυρίαρχο πρότυπο πειθήνιου υπηκόου.
Ένα πρότυπο, όπου ο φιλήσυχος πολίτης (που διαμορφώνεται από το τις πρώτες βαθμίδες της παιδείας ακόμη) εισέρχεται στο πανεπιστήμιο καλούμενος να αφομοιώσει το απολιτίκ σαν κοσμοθεωρία και να παραμένει αμέτοχος και συνεπής (υπό το καθεστώς φόβου) στην ευρύτερη ζωή πέρα από την ακαδημαϊκή του δραστηριότητα. Το συγκεκριμένο πρότυπο που προωθείται συλλήβδην από ενδοπανεπιστημιακές/εξωπανεπιστημιακές αρχές και εν γένει από τις φοιτητικές παρατάξεις αποτελεί, ξεκάθαρα, εργαλείο στα χέρια της εξουσίας προκειμένου να επιτευχθεί η ομαλή αποκρυστάλλωση των ευρύτερων κοινωνικό-πολιτικών συνθηκών.

Η νεοφιλελεύθερου τύπου αναδιάρθρωση στο πανεπιστήμιο, διαμέσου της υποβάθμισης του, δεν μπορεί να νοηθεί ξέχωρα απ’ την γενικευμένη επίθεση των αφεντικών προς τα συμφέροντα της τάξης μας. Θεωρούμε την αμυντική στάση του φοιτητικού κινήματος ως βασικό παράγοντα για την υποχώρηση που έχει επιδείξει τα τελευταία χρόνια απέναντι στα επιβαλλόμενα σχέδια του κράτους καθώς και για την απώλεια κεκτημένων που κερδήθηκαν στο παρελθόν με αίμα (τυπική και ουσιαστική κατάργηση ασύλου).

Η συλλογικοποίηση των προταγμάτων και των πρακτικών, αποτελούσαν ανέκαθεν όπλο για την διαμόρφωση πολιτικών συσχετισμών, ανοίγοντας οδούς ελευθερίας προς έναν κόσμο διαφορετικό, κόσμο που κοινωνούσαν τον Νοέμβρη του ’73 οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο.
Προτάσσουμε τον αδιαμεσολάβητο αγώνα ως θεμέλιο λίθο για το χτίσιμο ενός ριζοσπαστικού φοιτητικού κινήματος που θα αφήσει πίσω του τον συντεχνιακό χαρακτήρα και θα συνδεθεί ουσιαστικά με αλλά αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας (μαθητές, εργάτες, ανέργους, μετανάστες), θέτοντας ως στόχο την κοινωνική χειραφέτηση και την εξάλειψη κάθε είδους σχέσης καταπίεσης και εκμετάλλευσης.
Το φοιτητικό κίνημα, ως κομμάτι του ευρύτερου κοινωνικού κινήματος, αντιλαμβανόμενο ότι τα πανεπιστήμια δεν είναι μια εξωκοινωνική γυάλα με ιδιαιτερότητες, οφείλει να συνδεθεί με τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και να σηκώσει το βάρος της κρατικής καταστολής οργανώνοντας την απάντηση του.

Οι αναρχικοί αγωνιστές έχουμε καθήκον να υποστηρίξουμε όλα τα κοινωνικά ρήγματα που μπορεί να ξεσπάσουν, να βρεθούμε στις γραμμές μάχης του κοινωνικού κινήματος όπου αυτό φαίνεται να συγκροτεί μια ελάχιστη προϋπόθεση αντίστασης στο κράτος και το κεφάλαιο έχοντας πάντα καλά κρατημένη την στρατηγική σκέψη για σύνδεση των κοινωνικών και ταξικών μετώπων σε μια ενιαία ελευθεριακή αντικαθεστωτική δύναμη ανατροπής, για την ελευθερία, την κοινωνική επανάσταση, τον Κομμουνισμό και την Αναρχία.


Καλούμε όλους τους καταπιεσμένους όλους τους εκμεταλλευόμενους να συμμετέχουν στην πορεία του Πολυτεχνείου.
Συμμετέχουμε-στηρίζουμε τα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων.

ΠΟΡΕΙΑ 18.00 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ


Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό
«Μαύρο & Κόκκινο»
mauro-kokkino@hotmail.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on Νοέμβριος 17, 2014 by in Καλέσματα,Πολιτική and tagged , .

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: